İTİRAFÇI SAYISI ARTTIKÇA, SKANDALLAR BÜYÜYOR!
İSMAİL’DEN DE BİR ÇAPKINLIK HİKAYESİ ÇIKTI…
Özgür Özel’in CHP Genel Başkanı olarak yönetimi ile belirlediği belirlediği belediye başkanlarına yönelik operasyonlarda yolsuzluklardan çok, “Zamparalık hikayeleri” öne çıkıyor. Bu konuda Türkiye çapında şöhret yapan Menderes Belediye Başkanı İlkay Çiçek oldu… İlkay Çiçek’in ortaya dökülen rezil yazışmaları Antalya eski Belediye Başkanı Muhittin Böcek ve oğlu Gökhan Böcek’in ve Uşak eski belediye başkanı Özkan Yalım’ın skandallarının önüne geçmişti…
Son olarak da Seferihisar Belediye Eski Başkanı İsmail Yetişkin’in makam şoförünün itirafları yeni bir zamparalık olayını ortaya döktü.
İtirafçı olan şoför, rüşvet alımlarında aracılık ettiğini anlattıktan sonra Yetişkin’in görevli gittiği yerlere S.A adlı kadını da götürdüğünü ve otellerde onunla konakladığını, makam aracı ile kadına hizmet ettiğini anlattı. Topladığı paralardan kadının ev adresine de para götürdüğünü ve konakladıkları otelleri tek tek ortaya döktü.
Bu anlatımlar, İsmail Yetişkin’in rüşvet almadığına inanan ve haksız yere tutuklandığını savunan Seferihisarlılar arasında “Şok” etkisi yarattı.
İsmail Yetişkin de bir süre önce CHP’den istifa ederek YENİ PARTİ’YE GEÇMİŞTİ…
YENİ PARTİ’İN RÜZGARI KESİLDİ…
Gerçekçi anketler kurulduğu günden itibaren Yeni Parti’nin sadece CHP seçmeninden yüzde 2-5 arasında bir oranda destek gördüğünü belirtirken, Yeni Partililer ise Türkiye çapında kendilerini iktidara getirecek bir destek olduğunu savundular.
Ancak rakamlar ortaya çıktıkça, Yeni Parti’nin özellikle belediye skandalları, yolsuzluklar ve para alışverişleri nedeniyle daha tam faaliyete geçmeden yıprandığını gösterdi.
Özellikle İzmir ve ilçelerinde Menderes, Güzelbahçe, Seferihisar, Bornova, Buca, Çeşme Belediyelerinde yaşananlar nedeniyle Yeni Parti’nin desteği azalmaya devam ediyor!
BİR “CAN” GEÇTİ BU DÜNYADAN!
CAHİDE KARABEL’İN KALEMİNDEN…
İYİ Kİ “CAN”I TANIDI
TÜRKİYE VE DÜNYA!
Sevginin ölçüsü var mı?
Var…
Nedir o ölçü?
“Ölçüsüz sevmek!”
Mümkün mü?
Hem de nasıl!
Ne var ki…
Buna rağmen…
Sevdalılar şunu pek akıllarında tutmazlar:
“Aşk ayrılınca değil, vazgeçince biter!”
Demek ki…
Büyük sevdaların beyaz köpüklü devasa dalgaları üstünde sörf yapmak unutulmaz bir hayat lezzeti ise sizin için…
Ayrılsanız bile…
Asla vazgeçmeyeceksiniz!
- Okumaya başladığınız bu öykü pek güzeldir…
Hatta romantizmi “yaşam biçimi” kabul edenler için…
Çağdaş bir “aşk masalı” olarak kabul edilebilir…
Can Bartu…
Mekanı cennet olsun, Türk futbolunun efsanesiydi…
Çerkez aslı bir ailenin çocuğuydu…
Boylu, posluydu…
Basketbola heves etti…
50’li yılların ilk çeyreğinde Fenerbahçe’de…
Basketbol oynayarak spora başladı…
Milli takıma seçildi…
Potaların Efendisi olmaya az bi’şi kalmıştı ki…
Fikret Arıcan, elinden tuttu; “Ha’di yeşil sahalara!” deyiverdi…
Altı yıl Fener formasını terletti…
Avrupa, O’nu anında büyüteç altına alıverdi…
Takvimler 1961 yılını gösterirken…
İtalya’nın güçlü ekiplerinden Fiorentina’ya transfer oldu…
Ertesi yıl, hayatının rekorunu kırdı…
Fiorentina ile Atletico Madrid arasındaki…
Avrupa Kupası final maçı oynayan ilk Türk futbolcu oldu…
Çok teknik ve çok zarif bir sporcuydu…
Sonra…
Venezia ve Lazio’da top koşturdu…
Vatan hasreti ağır bastı…
1967’de Türkiye’ye döndü…
Gözünü açtığı yuvaya, Fenerbahçe’ye döndü…
1970’te unutulmaz bir jübile ile futbolu bıraktı…
Meşin yuvarlağa veda ettiğinde…
Henüz 34 yaşındaydı ve…
Fenerbahçe’nin ezeli rakibi Galatasaray’a…
Hem basketbol oyuncusu olarak sayı yapmış…
Hem de futbolcu formasıyla kalecilerin korkulu rüyası olmuş…
Yegane sporcu olarak tarihe adını yazdırmış…
Peki…
Başka neyle anılıyor?
Avrupa’da yaşadığı ‘masal’ gibi unutulmaz bir aşkla…
- Mevzuyu derinleştirelim…
Türk futbolunun gözbebeği Can Bartu…
(Efsane olarak anıldığı günlerde Türkiye’de binlerce çocuğa Bartu adının konmasının nedeni bu milli futbolcumuzdur…)
İtalya’da meşin yuvarak peşinde koştururken…
Kendisinden iki yaş küçük…
Dünya tatlısı bir şarkıcı ile tanışıyor…
Kızın adı, Patricia Carli…
İtalyan asıllı Fransız pop yıldızı…
O günlerde, henüz emekliyor o renkli dünyada…
Aynı zamanda ustalara taş çıkartan bir şarkı sözü yazarı…
Can Bartu ile Patricia Carli’nin hayatlarının…
Ne zaman kesiştiğini…
Bir kişi hariç kimseler bilmiyor…
O da Patricia Carli’den başkası değil…
Çünkü…
Patricia, an itibarıyla 88 yaşının tüm güzelliğini yaşıyor…
Can Bartu ise…
Yedi yıl önce (2019)aramızdan ayrıldı…
Böyle bir “sevda masalı” yaşanmış mıydı?
Galiba evet…
Çünkü, Patricia…
O unutulmaz aşkı…
O unutulmaz şarkıdaki gibi…
Hala…
‘Yarım kalmış duygular’ diye anıyor…
- Sonra yollar ayrıldı…
Herkes anılarının prangasız esiri olarak hayatını sürdürdü…
Ya da…
Sürdürmeye devam etti…
Aralarında binlerce kilometre de olsa…
İkisi de bu aşkı “’sır” olarak kabul etti…
Rüzgara bıraktılar kendilerini…
Sonra…
Patricia için ağır bastı bu ayrılık…
Daha fazla dayanamadı kalbindeki sızıya…
Şarkıların Efendisi olarak ün yaptığı için…
Duygu yüklü bir şarkı yazdı; seslendirdi…
Ağlatan parçanın Fransızca adı…
“Ma Cherie”…
Bizim dilimizdeki karşılığı “Can’ım”…
Şarkının sözleri şöyle:
Bu kelimeyi sen bana öğretmiştin.
Güler, şarkı söyler, hiçbir şeyi önemsemez, eğlenirdik.
Ben, mutsuz bir artist, senin yanında kederlerimi unuturdum.
Canım…
Sen aşkı dostlukla iyileştirmek istedin.
O artist, o bencil kadın unutamadı işte gördüğün gibi.
Benim için geleceğini biliyordun.
Sen sakin, sen uysal…
Sevilmek umuduyla sevmedin beni…
Canım…
Günler su gibi geçtiğinden beri kendimi tekrar senin yanında buldum.
Ya sen, sen ne alemdesin?
Kendimi seni düşünürken buluyorum.
Evlendin mi? Hayatında her şey yolunda mı?
O da sana
“Canım” diyor mu?
Canım…
Bir daha bana hiç “canım” denmedi…
Ben bugün seni de “canım”ı da çok özlüyorum…
- Parçanın tüm sözleri Fransızca, ancak…
“Canım” kelimeleri ise bildiğimiz Türkçe “Canım”…
Bu işi iyi bilenler şöyle diyor:
“Bir Fransız’a (ı) harfini telaffuz ettirmek zordur… Daha çok, (ı) yerine (i) harfini kullanır; o kelimeyi seslendirirken (canim) derler… Demek ki, Patricia epey uzun süre çalışmış doğru telaffuz için…”
Neden böyle yapmış?
Çünkü…
Büyük “aşkı” için; adı “Can” olan aşkı için seslendiriyor…
Kalbinden geçenleri…
- Can Bartu, hayattayken…
Yanından ayrılmayan kızı Gülfer Arığ’ın…
Vefat sonrası…
Gazeteci Barış Kenaroğlu ile paylaştığı şu sözleri çarpıcıdır:
“Can Bartu, bu şarkının kendisi için yazıldığını kabul etti ancak detay vermedi…”
- Bitiriyoruz…
Bu “Can’ım” diye bilinen aşk…
Elbet bir gün…
Masalsı bir kıvama gelecek…
Şarkıyı dinlerken…
Can Bartu ile Patricia Carli’yi…
O günkü görüntüleri ile…
Gözümüzün önüne getireceğiz…
Ve…
İster istemez, dudaklarımızdan şunlar dökülecek:
“Canımın içi, sen hangi şiirden kaçıp geldin yüreğimin orta yerine?”
Bitiriyoruz…
Şu unutulmaz özlü söz ile…
“Herkes, kendi masalının kahramanıdır; sakın unutmayın…”
DÜNYANIN ENGİNARI URLA’DA SİZİ BEKLİYOR
“CAHİDE KARABEL”İN KALEMİNDEN…
Aslında bir dünya nimetidir…
Asırlardır toprak ananın verdikleri…
Üstelik…
“Al kalbim senin olsun!” diyecek kadar cömert…
Taaa, yüzyıllar içinden süzülüp gelerek…
Toprak Ana’nın şahane hediyesidir “Enginar”…
Öyle lezzetlidir ki…
Bu toprakların baş tacıdır…
Mideye ve sindirim sistemine destek ve şifa veren…
Muazzam bir lezzet kalesidir “Enginar”…
Ege’nin bereketli topraklarında yetişen lezzet deposudur…
Aslında…
Sadece “şifalı” sebze değildir “Enginar”…
Eşi benzeri olmayan bir “kültür” olarak anılır…
Formül ortada…
Yüksek lif, antioksidan ve…
Özel bileşenleri (sinarin) sayesinde mide sağlığı için birebirdir…
Belki inanmayacaksınız ama…
“Enginar”…
Sayesinde Urla gibi şahane bir deniz kıyısı ilçesi…
İzmir’in, hatta Türkiye’nin gururu oldu…
Peki, sonra n’oldu?
“2014” yılı, gelip çattığında…
İzmir’in efsane başkanlarından Aziz Kocaoğlu’nun önderliğinde…
İzmir Büyükşehir Belediyesi ve…
Üniversitelerin iş birliğiyle hazırlanan “Yarımada Stratejik Planı”…
Bu hikâyenin yol haritası oldu…
Nitekim…
Bir yıl sonra (2015)…
Urla Belediyesi ve İzmir Ekonomi Üniversitesi işbirliğiyle…
Bi’de baktık ki…
“Urla Enginar Festivali” dünyaya gelivermiş!
Alkışlanacak olay şudur!
Urla’nın yaptığı…
Sadece “mideleri şenlendirecek” bir festival değildi…
Hızlı kalkınmayı da peşinden getiriyordu…
Sonunda şu tatlı güzellikler geldi başımıza…
Enginar gastronomi turizmini besledi…
Bağ Yolu’nu…
Zeytin rotalarını ve…
Yerel üretimden dünya mutfağına uzanan bir zinciri tetikledi…
Ve Urla artık sadece bir ilçe değil…
Bir “gastronomi destinasyonu” oluverdi…
*
Bir güzellik daha var…
2014’ten bugünlere…
Urla’nın ilk kadın belediye başkanı olarak anılan…
Sibel Uyar’ın başarıları itici güç oldu…
Ayrıca, o günlerin…
İzmir Büyükşehir Belediye Başkanı Aziz Kocaoğlu’nun…
Emekleri ise asla unutulmaz…
Hele, hele…
Bugünün Urla Belediye Başkanı Selçuk Balkan’ın…
Emekleri taçlanmaya layıktır…
…Ve, bugünler:
Uluslararası Urla Enginar Festivali, “1-2-3 Mayıs 2026” tarihlerinde…
Dopdolu programıyla Türkiye’nin dört bir yanından gelecekleri karşılamaya hazır…
Bir kentin kalbindeki saklı hikayeyi yaşamak…
Emin olun ki…
Size… Bize… Hepimize…
İyi gelecektir…
İzmir’in incisi Urla…
Kadın emeğiyle üretti, kooperatiflerle değer kazandı ve yerelden dünyaya uzanan bir modele dönüştü…
Nasıl ama?
Şahane değil mi?
O zaman aynı fikirdeysek…
Ha’di, Urla sizi, bizi, hepimizi bekliyor…
Yine bu köşede buluşmak dileğiyle…
Selam olsun Urla’ya…
02:00
News
