MESİH OLMAYA BİR ADIM KALMIŞ!

BEĞENDİM

ABONE OL

News

ALLAH BANA YÜRÜ YA KULUM DEMİŞ!

Aslında bu bir eleştiri yazısı… Ama siz buna benzer hikayeleri Aziz Nesin kitaplarında başka başlıklar altında bulabilirsiniz.

Geçtiğimiz gün, Esnaf Odası Başkanı’nın sosyal medya üzerinden hayvanseverlere çağrıda bulunduğunu, hayvanlara sahip çıkılması gerektiğini öğütleyen mesajını eleştirdim.

Dedim ki; “Hayvanseverlere öğüt verme… Onlar ne yaptıklarını biliyorlar. Öğüt vereceğine hayvanlar için bir şey yap. Hayvanlar reklam malzemesi değil”

Bunu aslında bir hayvansever olarak eleştirmiştim…

Öğüt paylaşımının altına alkışlar yapan, Fırat Gül’e “Büyük insan, değerli insan” övgülerinde bulunun bir takım insanlar oldu… Ben de “Öğüt yazma, madem çok seviyorsun, hayvanlar için bir şeyler yap da görelim” mealinde yorum yaptım. Hatun kişiler kızdılar bana… Kendilerince edebiyat parçalayıp cevaplar yazıp, kendilerince ayar çektiler…

Ben yine söylüyorum, her konuyu reklam malzemesi yapamazsın… Hayvanseverlere ne yapacağını sen mi söyleyeceksin? Senin işin esnaf olmalı.

Tamam, fenomen olmayı aklına koymuşsun. Çok güzel fotoğrafların her gün esnaf odası sayfasından yayınlanıyor. Her taşın altından çıkıyorsun. Ama bunun da bir sınırı yok mu yahu?

Bak; daha Esnaf Odası Başkanı seçilmemişken, CHP’de Pelin Karasakal’ın yerine Cem Şahverdi’yi başkan yaptırabilmek için Güzelbahçe Belediye Başkanı Mustafa Günay’a gittin… Aklınca Genel Başkan’a yakın bir torpil arıyordun. Yanında arkadaşın A. Ve bir gazeteci arkadaşımız vardı. Mustafa Günay’a neden Cem Şahverdi’nin başkan olması gerektiğini anlattın durdun. Ancak gazeteci arkadaşımız, oraya bunun için gitmemişti ve “Neden Cem Şahverdi’nin başkan yapılmaması gerektiğini” anlattı bozum oldun.

Sen başkan seçildikten sonra da Urla’da siyasete yön vermeye çalışıyorsun. Bu senin işin mi? Senin Mustafa Günay’a böyle bir istek için gitmen ne kadar doğru? CHP’de ne gibi görevin vardı?

Bunun gibi onlarca olay sayabilirim. Bak geçen gün, Ahilik Haftası nedeniyle Kemeraltı’nda Birliğiniz yürüyüş düzenledi. Hava pusluydu ama, kara gözlüklerinle en görünür yerde sen vardın, kameraların içine bakıyordun. Ne oldu orada? Esnaf bando eşliğinde yaptığınız yürüyüş sırasında korteji yuhaladı. Neden yuhaladı? Neden bağırdılar “İşiniz gücünüz şov yapmak” diye?

Ben söyleyeyim… Seçimlerin ardından esnafın parasıyla Kıbrıs’a gidip, yiyip içtiniz, süper lüks otellerde kaldınız… Esnaf başta buna tepkili… Seni ne zaman alkışlardım biliyor musun? “Ben esnafın parasıyla tatil yapmam” diyerek tavır alsaydın, başımızda taşırdık seni. Ne yaptın? Koşarak gittin…

“Herkes gitti” diyebilirsin… Ama sen kendini onlardan çok farklı görüyorsun ya… Her gün senin kadar fotoğraf paylaşan birini ben daha görmedim. İşin gücün bu oldu sanki… Farklı olabilirdin. “Ben gitmem” deseydin…

Şimdi hayvanları bile reklam aracı yapıyorsun ama, benim en çok şaşırdığım hikaye bu değil… Senin Kıbrıs’a giderken yaşadığın macera… Birkaç kişiden dinledim, çok hoşuma gitti…

Anlatayım ahali bilsin ona göre ayağını denk alsın!

Efendim Fırat Başkanımız, herhalde ilk kez uçağa biniyordu ki; deniz üzerinden giderlerken uçak sallanmaya başlamış. Bizim arkadaşın da yükseklik korkusu varmış. Korkmuş, elleri titremeye başlamış. İçinden bu ne sallantı yahu, düşüyor muyuz?” acaba diye endişelenmiş…

Sonra ilahi bir cesaret gelmiş kendisine… Demiş ki; “ Bu uçak düşmez”

Oysa Her uçak, düşebilir Tanrı korusun…

Neden böyle düşündüğünü sonra insanlara şöyle anlatmış:

“Yahu Allah bana (Yürü ya kulum) demiş… Beni getirmiş Esnaf Odası Başkanı yapmış. Yolumu açmış. Ben bu ilçeye, belediye başkanı olacağım. Rüyamda da gördüm kaç kere. Bu uçak düşmez dedim. Korkum hemen geçti”

Ha gayret… Mesih olmaya bir adım kalmış.

Bence de belediye başkanlığına en layık kişi sensin sayın başkan. Öyle, mimar olmak, mühendis olmak, Şehir plancısı olmak, dil bilmek filan hikaye… Okul dediğin nedir ki?

Hayvansever gibi görün, çocuklarla pozlar ver, ona sarıl, bunu öp… Bitti gitti… İşte halk adamı oluverdin.